Dag februari, hallo maart!

Wat een mooie maand was februari. Heerlijk dat zonnetje, laten we hopen dat maart ook zo wordt. Wel heel jammer dat de eerste week veel regen is voorspelt en dat in de carnavals vakantie of zoals ze dat is berge noemen; vastenavend. Maar daar wilde ik niet over schrijven.

Maart is de maand waarin ik jarig ben. Zo’n dag waar ik aan de ene kant tegenop zie dit jaar, maar aan de andere kant ook weer niet.

Het zal dit jaar voor het eerst in 15 jaar zonder mijn beste vriendin zijn. Dat maakt mij heel verdrietig. Sofie stuurde altijd een lang lief berichtje op mijn verjaardag met een felicitatie en gelukswensen. Met alleen maar dingen die zij kan zeggen. Hele mooie woorden altijd. En wat we ook vaak naar elkaar stuurde was: ,,zo fijn dat we al zoveel verjaardagen samen mogen vieren, hoop dat er nog vele jaren bij komen”..

vanaf nu zal dat niet meer zijn en zal alles anders zijn.

Mijn verjaardag vorig jaar was leuk begonnen, maar het einde was niet zo leuk en dat is nog zachtjes gezegd. Ik denk niet met een blij gevoel terug aan die dag. Maar mijn 30e verjaardag daarentegen was een van de leukste ooit! Ik vierde het eigenlijk niet, maar last minute had ik met Soof afgesproken bij haar thuis. Toen ik daar kwam had ze het allemaal versierd en stond als verrassing Marcha om de hoek. Ze hadden een hele planning gemaakt wat we gingen doen. Eerst drankjes en dansjes bij Soof thuis, daarna cocktails bij Koej, bowlen en daarna nog dansjes in de stad. Oohh wat een avond was dit. Eentje voor in de boeken en om nooit meer te vergeten. Zoveel gelachen met zijn drietjes💕

Wat mis ik Soof toch.. maar ik weet zeker dat ze vanaf boven kijkt en een wijntje op mijn verjaardag gaat drinken. Precies wat ik ook ga doen. Proosten op mijn nieuwe levensjaar, dankbaar zijn dat ik een jaar ouder mag worden. Want dat ben ik echt. Door Sofie ben ik nog meer gaan realiseren dat je moet genieten van het leven, je weet niet wanneer het niet meer kan. In gedachten en in mijn hart is Soof er altijd bij💕

Vanmiddag eerst kijken naar de optocht van school en dan kan de vakantie beginnen🥳 (voor de kinderen dan)

Enjoy the little things🌸

Liefs Fana

Featured

Mijn allereerste blog!

Oké dit is helemaal nieuw voor mij. Hoe begin je een blog? Waarom begin ik eigenlijk een blog? Ik zal mezelf eerst even voorstellen. Ik ben Fana Kunstt, 31 jaar en moeder van 3 lieve kinderen (Jonathan 8, Joshua 7 en Fayèn 4 jaar) en vrouw van Jasper Kunstt. Met zijn vijfjes wonen we in Bergen op Zoom. In een hoekhuis, met tegenover ons het bos. De reden waarom ik een blog begin is omdat ik de laatste tijd heb gemerkt dat dingen van mij afschrijven fijn is. Afgelopen oktober is Sofie, mijn beste vriendin, die ook nog eens mijn schoonzus was, overleden aan de gevolgen van uitgezaaide borstkanker in haar longen. In februari 2018 heb ik samen met Sofie en mijn anderen vriendinnen een mooie reis mogen maken voor het programma De Reis Van Je Leven met Johnny de Mol. Vorige week heb ik elke dag een reisverslagje gemaakt en gepost op social media. Het was namelijk precies een jaar geleden dat we daar waren. Klinkt misschien gek, maar het voelde heel fijn en goed. De reden waarom ik deze blog dus ook begin is om dingen van me af te typen en merk ook dat ik het toch ook wel leuk vind. Zelf nooit gedacht dat ik zoiets zou gaan doen. Als ik mezelf moet omschrijven ben ik iemand die rustig is en liever luistert naar iemand, dan dat ik in het middelpunt sta of het hoogste woord moet hebben. Ik doe dit dus voornamelijk voor mezelf, maar alleen maar leuk als mensen mijn blogs willen lezen. (Dat moet nog blijken hihi) De blogs zullen vooral gaan over mijn 3 kinderen, Jasper, vriendinnen en familie. Mensen die belangrijk zijn in mijn leven. Daar hoort ook Sofie bij. Zij was een van de belangrijkste personen in mijn leven. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan haar denk. Ik mis haar ontzettend en door mijn gevoelens op te schrijven (in dit geval te typen) helpt het mij om het te verwerken. Deze blog wil ik afsluiten met het eerste verslagje van onze reis naar Namibië. De eerst volgende blogs zullen ook reisverslagjes zijn die ik op die dag gepost heb en vanuit daar weer verder kijken.

(Foto midden links v.l.n.r. Annika, Sofie, Micheline (Mies), ik en Natascha)

Een tijdje geleden vond ik op Sofie haar laptop de vragenlijst die ze moest invullen voor de reis van je leven. Als je Sofie een beetje kent weet je dat ze dit niet even snel kan invullen en is het een werkstuk geworden van 16 pagina`s. Zo mooi hoe ze alles zo goed kon verwoorden. Voor iedereen ook apart een mooi stuk. Wordt er nog telkens emotioneel van als ik het stukje lees wat ze over mij heeft geschreven. Een klein stukje hier uit:

,, Als ik sommige mensen een tijdje niet spreek dan spreek ik toch Fana wel elke dag. Als dat een dag niet gebeurt is dat vreemd en mis ik haar”.

En precies zo voelde ik dat ook!

Nu wil ik de komende week, elke dag terug kijken naar een jaar geleden. Want vandaag is het precies een jaar geleden dat de reis naar het mooie Afrika begon.. De reis van Sofie haar leven!

11-02-2018

In de vroege ochtend werden Ann en ik opgehaald met de taxi. Jas reed zelf met de kids. Na wat tranen met het afscheid op Schiphol van onze mannen en kids, begon ons avontuur. Lange vlucht, onze eerste stop was in Johannesburg, Zuid-Afrika. Nachtje slapen in een hotel. Gezellig met mijn vriendinnen, Mies voelde ook gelijk als een van de meiden♥️ De dag erna vlogen we naar Windhoek, Namibië. 13 februari begonnen we pas met filmen, dus we hadden nog eventjes “vrij” en genoten van het heerlijke weer in februari en konden we rusten in ons hotel.

Zo gek wat er in een jaar tijd veel kan veranderen. Onze lieve Soof is er nu niet meer.. Als ik dan foto’s kijk van de reis vindt mijn hoofd het maar raar, maar hoe kan het dat er in 1 jaar zoveel is verandert?

En dan denk ik weer aan de mooie tijd die we daar hebben gehad.. Met een lach en een traan. Prachtige omgeving, lieve vriendinnen en crew. Een reis om nooit meer te vergeten en zo ontzettend dankbaar. De reden waarom was natuurlijk verre van leuk.. maar op deze reis hebben we zoveel herinneringen gemaakt. En ook nog eens op beeld! Een heel mooi document voor het leven♥️ Vanavond samen met Jas weer kijken😍

Tot de volgende👋🏽

Liefs Fana

Rise and shine

Een nieuwe week is weer begonnen. Heerlijk dat zonnetje in februari. Ik ben helemaal niet van de winter, dus ik geniet hier zo van. Kan niet wachten tot ik mijn slippers en jurkjes weer aan kan doen. Dat vond ik vorig jaar ook zo fijn. Toen waren we midden februari in Afrika. Ik denk altijd met zo’n fijn, blij en dankbaar gevoel aan terug. Dat we dit mochten doen. Herinneringen voor het leven gemaakt. Hieronder reisverslag nummer 2&3:

12-02-2018

Die dag vlogen we naar Windhoek, Namibië. Eerst gegeten op het vliegveld en dan 1,5 uur vliegen. Daar werden we opgehaald door Sanne. Tijdens de rit naar het hotel al kunnen genieten van de omgeving en zelfs al een aapje langs de weg gezien. ‘s Middags hebben we gechild bij het zwembad en ‘s avonds kwamen Andrea en Sanne. Even kennis gemaakt, want de volgende dag zouden we beginnen met filmen. Ook kreeg Soof toen een mooi fotoalbum van Marcha. Zo jammer dat ze niet mee kon, maar we weten allemaal waarom, lieve Vinz zat in haar buik. Voor Mars heel zwaar om die keuze te maken of ze mee ging of niet. Maar wij snapten allemaal dat ze voor de baby in haar buik koos♥️

Die avond op tijd gaan slapen, want de volgende dag moesten we vroeg op🎥

Gister weer gekeken naar de aflevering. Met kerst was de laatste keer. Was weer emotioneel om haar te horen dat ze 10 jaar al veel te kort vindt.. 😢 Maar ook heel fijn om Sofie haar stem weer te horen en haar zo te zien genieten. Ondanks die rot ziekte en alle klachten die ze had, was ze positief en genoot ze volop van het leven♥️

13-02-2018

De dag dat we begonnen met filmen. Toch wel heel spannend. Maar eerst ontbijten in het hotel en dan in de auto naar de plek waar we Johnny voor het eerst zouden ontmoeten. Voordat Johnny er was, eerst kennis gemaakt met Wendel, de man die ons elke dag onze zenders deed (en die ze aan het eind van de dag ook weer bezweet terug kreeg🙈) en we zagen onze stoere cameravrouw Renee weer (in de maagd al ontmoet). Toen kwam Johnny aanrijden, precies zoals je ziet in de aflevering, even gepraat.. en we moesten echt onze telefoons inleveren. Toen begon het avontuur echt. Als je de aflevering kijkt, lijkt het alsof we 1..2..3.. hop bij de Sossusvlei zijn.. maar voordat we daar waren hebben we misschien wel iets van 7 uur gereden. En niet net als in Nederland op verharde wegen. Het was hobbel de bobbel.. go pro’s die aan het schudden waren of uitvielen van de hitte. De auto had ook geen airco, als we gingen praten voor op camera moesten de ramen dichtblijven voor het geluid. Johnny moest maar een goed stukje weg vinden waar het niet te hobbelig was..Maar als je dan naar buiten keek waar je allemaal reed.. zo prachtig en mooi de omgeving😍 Tussendoor een aantal stops gemaakt. Onder andere heerlijk gegeten bij Solitaire. Wat me ook echt is bij gebleven is dat we moesten wachten omdat ze mooie drone shots (die maakte Wendel) aan het filmen waren. Johnny liet ons wat nummers horen. Als eerst Old Pine van Ben Howard en daarna Alsof je vliegt van Marco Borsato.. allemaal stil, kijkend naar het prachtige landschap met tranen over onze wangen.. liedjes die wel even binnen kwamen. Bijzonder moment♥️ het laatste liedje heeft Sofie zelfs nog gekozen voor haar uitvaart..

Daarna reden we weer verder.. toen we eindelijk bij de sossusvlei aankwamen zagen we wilde dieren en weer een ander mooi landschap. Daar was voor mij ook het eerste gesprekje op camera met Johnny en Natascha. Ik ben eigenlijk helemaal niet zo’n prater en luister liever, was dus wel even spannend. Maar dankzij de crew voelde ik me toch snel op mijn gemak.

Toen was het tijd om naar ons hotel te rijden. Le Mirage, een prachtig kasteel in the middle of nowhere. Heerlijke plons in het water en een Sofietje🥂 hadden we wel verdiend. Opfrissen in de te mooie kamers en lekker buiten eten onder de sterrenhemel😍 (‘s avonds kregen we onze telefoons wel terug en kon ik bellen/appen met het thuisfront♥️)

Tot de volgende👋🏽

Liefs Fana